به گزارش پترو معدن؛ کانادا و ژاپن در حال بررسی مجموعهای از طرحهای همکاری در حوزه معدن، از جمله ایجاد ذخایر مشترک برای مواد معدنی حیاتی، هستند؛ اقدامی که با هدف کاهش وابستگی ژاپن به چین و متنوعسازی زنجیره تأمین این مواد انجام میشود.
وزیر تجارت بینالملل کانادا گفت اتاوا و توکیو درباره گزینههای مختلف همکاری در بخش معدن، از جمله پروژههای مشترک استخراج، قراردادهای خرید بلندمدت و سازوکارهای ذخیرهسازی برای موادی مانند گرافیت و گالیوم، در حال مذاکرهاند.
مانیندر سیدهو در گفتوگویی در توکیو اظهار کرد: «ما این مسیر را برای همکاری بیشتر ژاپن با کانادا در زمینه مواد معدنی حیاتی فراهم میکنیم.» به گفته او، یکی از نمونههای این همکاری، توافق خرید بلندمدت میان Nouveau Monde Graphite و پاناسونیک برای تأمین گرافیت است؛ مادهای کلیدی در تولید باتری.
سیدهو برای رهبری هیئتی تجاری شامل حدود ۳۰۰ نماینده از نزدیک به ۱۸۰ شرکت و سازمان به ژاپن سفر کرده است. او گفت این هیئت، بزرگترین هیئت تجاری کانادا در منطقه آسیا-اقیانوسیه است.
ژاپن در کنار دولتها و شرکتهای غربی، طی ماههای اخیر تلاش خود را برای تأمین پایدار عناصر کمیاب خاکی افزایش داده تا وابستگی خود را به چین، بزرگترین تولیدکننده و تأمینکننده این مواد در جهان، کاهش دهد.
در همین حال، روابط پکن و توکیو نیز با تنشهایی همراه بوده است. چین در ماه فوریه صادرات برخی اقلام «دو منظوره» را به ۲۰ نهاد ژاپنی ممنوع کرد و مدعی شد این نهادها به ارتش ژاپن خدمات میدهند. این تصمیم پس از اظهارات سانائه تاکایچی، نخستوزیر ژاپن، درباره واکنش توکیو در صورت حمله به تایوان اتخاذ شد؛ اظهاراتی که خشم چین را برانگیخت.
سفر وزیر تجارت کانادا به ژاپن تنها به مواد معدنی محدود نیست و همکاریهای گستردهتر انرژی را نیز در بر میگیرد. سیدهو گفت با شرکت میتسوبیشی کورپ نیز دیدار کرده و این شرکت «علاقه زیادی» به افزایش سرمایهگذاری در کانادا دارد.
میتسوبیشی از سرمایهگذاران مهم پروژه LNG Canada در کیتیماتِ بریتیش کلمبیاست؛ نخستین تأسیسات بزرگ گاز طبیعی مایع در آمریکای شمالی که دسترسی مستقیم به سواحل اقیانوس آرام دارد.
کاهش تولید فولاد در چین
کارشناسان معتقدند بازار فولاد چین با افت تدریجی و بلندمدت تقاضا روبهرو است، نه یک سقوط ناگهانی. تولید فولاد این کشور از اوج 1.065 میلیارد تن در سال ۲۰۲۰ به 961 میلیون تن در سال گذشته کاهش یافته است. به گفته انجمن آهن و فولاد چین، بحران بخش مسکن باعث کاهش 83 میلیون تنی تقاضای میلگرد ساختمانی شده، اما افت کل تقاضای فولاد نسبت به سال ۲۰۲۰ تنها 3.1 درصد بوده است.
تقاضای فولاد در چین از ساختوساز و املاک به سمت صنایع پیشرفته، زیرساخت، انرژیهای نو و کشتیسازی در حال انتقال است. بر این اساس، انتظار کاهش شدید مصرف فولاد واقعبینانه نیست و روند افت تقاضا تا سال ۲۰۵۰ بهصورت تدریجی ادامه خواهد داشت.
همچنین پیشبینی میشود با سیاستهای دولت برای کاهش ظرفیت مازاد، تولید فولاد چین تا سال ۲۰۳۰ به حدود 900 میلیون تن برسد. در عین حال، افزایش تعرفههای تجاری، اجرای سازوکار تعدیل مرزی کربن اروپا و کاهش سودآوری، فشار بیشتری بر فولادسازان چینی وارد کرده و انجمن فولاد چین به تولیدکنندگان توصیه کرده است تولید خود را متناسب با میزان سفارشها و شرایط بازار مدیریت کنند.
انتهای پیام/
