به گزارش پترو معدن؛ هاشم اورعی، کارشناس حوزه انرژی رییس دانشکده برق دانشگاه صنعتی شریف با اشاره به مشکل ناترازی برق در کشور، گفت: برای حل این مشکل دو راه بیشتر نداریم. راه نخست که لغو تحریم هاست که از حیطه و اختیار ما خارج است. اما راه دوم به اصلاح سیاست گذاری ها و خروج دولت از تصدی گری در صنعت برق برمی گردد. دولت باید دست از ملاحظه کاری های سیاسی دست بردارد، شجاعت به خرج داده و واقعیت های صنعت برق را به مردم بگوید.
او بر این باور است که مردم باید بدانند که قیمت گذاری دستوری چه خسارتی را به فعالین این صنعت وارد کرده و چه آینده تیره و تاری را در پیش روی نیروگاه های کشور قرار داده است. هم اکنون بسیاری از نیروگاه ها از پس هزینه های تعمیرات خود بر نمی آیند و به ناچار اورهال اساسی نیروگاه ها هر سال به تعویق می افتد.
این کارشناس انرژی در بخش دیگری از سخنان خود افزود: از طرفی برای حل چالش های موجود در صنعت نیروگاهی باید به دنبال برنامه ریزی های بلند مدت ۵ الی ۱۰ ساله برای حل مشکلات صنعت برق باشیم. البته در میان مدت باید به دنبال خصوصی سازی واقعی نیروگاه ها و واگذاری نیروگاه های دولتی به بخش خصوصی واقعی(نه دولتی ها یا خصولتی ها) برویم. مادامی که دولت ها عهده دار کاری باشند، هزینه ها چند برابر شده و فرآیند انجام امور طولانی و سخت و فساد در آن ها بیشتر خواهد شد
اورعی گفت: مادامی که سیستم انرژی در دست دولت است این مسئله حل نمی شود زیرا ذات دولت ناکارمدی است وقتی قیمتها و هزنیهها برای تولید بالا میرود و از سوی دیگر برای خرید محبوبیت بین جامعه یارانه پرداخت می کند و این روند دهه ها ادامه پیدا کرده، اکنون تفاضل قیمت واقعی و قیمت تمام شده به حدی زیاد شده که دولت توان ادامه وضعیت را ندارد.
وی در پاسخ به این سوال که اقتصاد انرژی در کشور باید به کدام سمت حرکت کند، اضافه کرد: اگر دولت به سیاست فعلی دولتی بودن و کنترل قیمت اصرار داشته باشد هیچوقت این مسئله حل نمی شود راهکار اینکه باید برنامه پنج ساله داشته و به سمت خصوصی سازی برویم و اجازه دهیم بازار شکل بگیرد.
اورعی در ادامه سخنان خود فرسودگی تجهیزات و ضعف سرمایهگذاری را مورد اشاره قرار داد و افزود: بخش قابل توجهی از نیروگاههای کشور عمر بالایی دارند و با فناوریهای قدیمی فعالیت میکنند. هر چه عمر تجهیزات افزایش پیدا میکند، راندمان آنها کاهش مییابد و بخشی از ظرفیت عملی از دست میرود.
به گفته او، در برخی نیروگاههای قدیمی، مقدار زیادی از انرژی ورودی به جای تبدیل شدن به برق، به صورت گرما هدر میرود. این در حالی است که نیروگاههای مدرن جهان با راندمانهای بسیار بالاتر فعالیت میکنند و بهرهوری بیشتری دارند. ادامه فعالیت نیروگاههای فرسوده نه تنها هزینه تولید را افزایش میدهد، بلکه توان تولید واقعی کشور را نیز محدود میکند.
این استاد دانشکده برق توضیح میدهد: طی سالهای گذشته سرمایهگذاری لازم در صنعت برق انجام نشده است و توسعه نیروگاههای جدید متناسب با رشد تقاضا پیش نمیرود و بسیاری از پروژههای زیرساختی با تاخیر مواجه شدند، از سوی دیگر، محدودیتهای مالی، تحریمها و مشکلات مدیریتی نیز روند نوسازی تجهیزات را کند کرد. مشکل دیگر به تعمیرات و نگهداری نیروگاهها مربوط میشود.
کارشناس انرژی اظهار داشت: در بسیاری از کشورها نیروگاهها در دورههای کممصرف تحت تعمیرات اساسی قرار میگیرند تا در فصل اوج مصرف با حداکثر آمادگی وارد مدار شوند. اما در ایران به دلیل کمبود ظرفیت تولید و محدودیتهای تامین سوخت، اجرای کامل این برنامهها را با دشواری همراه کرده است.
اورعی با بیان اینکه مهمترین عامل برای جذب سرمایه، ایجاد امنیت اقتصادی است، گفت: سرمایهگذار زمانی وارد صنعت برق میشود که از بازگشت سرمایه خود اطمینان داشته باشد. سیاستهای قیمتگذاری دستوری و فاصله میان هزینه واقعی تولید و قیمت فروش برق، انگیزه سرمایهگذاری را کاهش میدهد و توسعه این صنعت را با چالش روبهرو میکند.
او در خاتمه تاکید میکند: کاهش احتمالی ناترازی برق را نباید صرفا نشانه موفقیت در افزایش تولید برق دانست. بخشی از این اتفاق به کاهش مصرف ناشی از افت فعالیتهای صنعتی بازمیگردد و حل پایدار مشکل برق زمانی محقق میشود که سرمایهگذاری در این صنعت افزایش پیدا کند، بهرهوری نیروگاهها ارتقا یابد و زمینه حضور گسترده بخش خصوصی در توسعه زیرساختهای انرژی فراهم شود، تنها در این صورت است که کشور میتواند با اطمینان بیشتری به استقبال سالهای آینده و رشد تقاضای برق برود.
انتهای پیام/
