به گزارش پترو معدن؛ آسیب جنگ به زیرساختهای انرژی، عدم سرمایهگذاری در تولید و افزایش مصرف بنزین طی ماههای اخیر، بار دیگر موضوع اصلاح قیمت را به صدر اخبار آورده است. هفته گذشته مالک شریعتی، عضو کمیسیون انرژی مجلس، اعلام کرد دولت قرار است نرخ سوم بنزین را از ۵هزار تومان به ۱۰هزار تومان افزایش دهد. به گفته کارشناسان، این اقدام میتواند مصرف روزانه بنزین را حدود ۶میلیون لیتر کاهش دهد و بخشی از ناترازی میان تولید و مصرف را جبران کند.
بلافاصله بعد از سخنان شریعتی، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، هرگونه برنامه دولت برای افزایش قیمت بنزین را رد کرد؛ اما تنها چند روز بعد از اظهارنظر اول، وی مجدد اعلام کرد تغییر قیمت یا سهمیه بنزین قطعی است؛ اظهارنظری که بار دیگر گمانهزنیها درباره اصلاح بهای سوخت را افزایش داد.
در همین حال، محمدصادق عظیمیفر، مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران، تلاش کرد این نگرانیها را کاهش دهد. او تاکید کرد دولت قصد ندارد مردم را در موضوع قیمت بنزین غافلگیر کند و اگر تصمیمی در این زمینه گرفته شود، پیش از اجرا بهصورت شفاف اطلاعرسانی خواهد شد.
با این حال، او نیز افزود که اگر روند مصرف بیرویه ادامه پیدا کند و محدودیتهای تولید برطرف نشود، ممکن است برای برقراری تعادل در نظام توزیع سوخت، تصمیمهای مدیریتی اتخاذ شود؛ تصمیمهایی که به گفته او، هدفشان کسب درآمد برای دولت نیست، بلکه حفظ امنیت انرژی کشور است.
آیا راهحل فقط افزایش قیمت است؟
اقتصاددانان انرژی معتقدند اصلاح قیمت، هرچند میتواند در کوتاهمدت تقاضا را کاهش دهد، اما تجربه سالهای گذشته نشان داده که بدون اصلاح الگوی مصرف و توسعه سوختهای جایگزین، اثر آن پایدار نخواهد بود. در همین نقطه است که نام CNG دوباره مطرح میشود؛ سوختی که زمانی مهمترین ابزار مدیریت مصرف بنزین محسوب میشد اما اکنون سهم آن در سبد سوخت کشور به پایینترین سطح سالهای اخیر رسیده است.
بر اساس آمار ارائهشده از سوی شرکت ملی پالایش و پخش، سهم CNG در سبد سوخت کشور در سال ۱۴۰۴ تنها حدود ۱۱درصد بوده است. این در حالی است که در سالهای نه چندان دور مصرف روزانه CNG تا حدود ۲۵میلیون مترمکعب نیز افزایش یافته بود، اما اکنون این رقم به کمتر از ۱۴میلیون مترمکعب کاهش یافته است.
عدم استقبال مردم از CNG
اگرچه CNG همچنان ارزانترین سوخت حملونقل کشور محسوب میشود (۶۰۰ تومان به ازای هر مترمکعب معادل یک لیتر بنزین به قیمت ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ تومان)، اما دلایل متعددی باعث شده جذابیت آن برای مصرفکنندگان کاهش یابد. نخستین دلیل، کاهش انگیزه اقتصادی است.
در سالهایی که اختلاف قیمت بنزین و CNG بسیار زیاد بود، تبدیل خودرو به دوگانهسوز در مدت کوتاهی هزینه خود را جبران میکرد. اما امروز با ثابت ماندن طولانیمدت قیمت بنزین و تغییر شرایط اقتصادی، بسیاری از مالکان خودرو چنین انگیزهای را از دست دادهاند. عامل دوم به نگرش مصرفکنندگان بازمیگردد.
بسیاری از رانندگان معتقدند استفاده از CNG موجب کاهش شتاب خودرو، افزایش استهلاک موتور یا کاهش فضای صندوق عقب میشود. هرچند بخشی از این برداشتها با فناوریهای جدید قابل اصلاح است، اما همین ذهنیت بر رفتار مصرفکنندگان اثر گذاشته است. عامل سوم نیز به زیرساختها مربوط میشود.
اگرچه کشور بیش از ۲هزار جایگاه CNG دارد، اما در برخی شهرها فاصله جایگاهها، زمان نسبتا طولانی سوختگیری و ازدحام در ساعات اوج مصرف، استفاده از این سوخت را برای بسیاری از رانندگان دشوار کرده است. از سوی دیگر، طی سالهای اخیر سهم خودروهای کارخانهای دوگانهسوز نیز کاهش یافته و بسیاری از خودروهای جدید یا تکسوز هستند یا مالکان آنها تمایلی به تبدیل خودرو ندارند.
انتهای پیام/
