به گزارش پترو معدن؛ بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، با تأکید بر اینکه انرژی برای صنعت فولاد همان نقشی را دارد که اکسیژن برای ادامه حیات انسان، هشدار داد تداوم محدودیتهای برق و گاز، نهتنها تولید فولاد، بلکه اشتغال، صادرات، حملونقل، معادن و صنایع پاییندستی کشور را بهطور مستقیم تحت تأثیر قرار میدهد. وی همچنین با قدردانی از کارکنان واحدهای آسیبدیده از جنگ، از مسئولان خواست با نگاهی منصفانهتر به سهم صنعت فولاد در اقتصاد ملی، در سیاستهای تخصیص انرژی، قیمتگذاری برق و تنظیم بازار انرژی بازنگری کنند.
سبحانی عنوان کرد: این نیروها بهصورت شبانهروزی در حال تلاش هستند تا این واحدها هرچه سریعتر دوباره در مسیر تولید قرار گیرند و کمترین آسیب ممکن به زنجیره فولاد کشور وارد شود. این تلاشها شایسته قدردانی ویژه است، زیرا پایداری تولید در چنین شرایطی، حاصل تعهد و ایستادگی نیروهای عملیاتی و مدیریتی صنعت است.
بیش از ۹۰ درصد تولید فولاد کشور انرژی محور است
وی با تشریح ساختار تولید فولاد در ایران گفت: امروز بیش از ۹۰ درصد تولید فولاد کشور در واحدهای احیای مستقیم و کورههای قوس الکتریکی انجام میشود؛ بنابراین طبیعی است که برق و گاز در این صنعت، نقش تعیینکننده و حیاتی داشته باشند.
سبحانی با اشاره به تحولات اخیر در سطوح اجرایی کشور افزود: خوشبختانه در نشست اخیر مرتبط با صنعت و معدن، اهمیت موضوع تأمین پایدار انرژی بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت و در ادامه نیز جلسه ویژهای با حضور مسئولان وزارت صمت، وزارت نیرو و تشکلها برگزار شد. دستوراتی نیز در این زمینه صادر شده و امید میرود آثار آن در روزهای آینده نمایان شود.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران تأکید کرد: وقتی از انرژی صحبت میکنیم، صرفاً درباره کمبودها حرف نمیزنیم، بلکه یکی از مسائل مهم، بیانصافی در نحوه توزیع محدودیتها است.در هر تصمیم اقتصادی، باید تحلیل هزینه و فایده انجام شود. وقتی برق یا گاز صنعت فولاد قطع میشود، باید پرسید چه صنعتی از ادامه تولید محروم میشود و این تصمیم چه پیامدهایی برای اقتصاد ملی دارد؟
سبحانی تصریح کرد: صنعت فولاد از جمله صنایعی است که نقش بسیار بالایی در ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم دارد. برای هر یک شغل در صنعت فولاد، بیش از ۲۰ شغل غیرمستقیم فعال میشود. بنابراین، وقتی تولید در واحدهای فولادی مختل میشود، دامنه اثر آن صرفاً به کارخانه محدود نمیماند، بلکه خانوادههای فراوانی در سطوح مختلف زنجیره از این اختلال آسیب میبینند.
از معدن تا لوازم خانگی؛ همه از قطع انرژی فولاد آسیب میبینند
سبحانی با تشریح ابعاد پیشران صنعت فولاد گفت: اثرگذاری این صنعت، از معادن آغاز میشود، به حملونقل میرسد و سپس کل صنایع پاییندستی را در بر میگیرد. از شرکتهایی که مواد معدنی را استخراج میکنند تا ناوگان حملونقلی که مواد اولیه را به کارخانه میرساند و سپس محصول نهایی را توزیع میکند، همگی از وضعیت تولید فولاد تأثیر میپذیرند.
وی ادامه داد: صنایعی مانند خودروسازی، لوازم خانگی و سایر صنایع مصرفکننده فولاد نیز مستقیماً از این وضعیت اثر میگیرند؛ بنابراین، محدود کردن انرژی صنعت فولاد در عمل به معنی مختل کردن یک زنجیره گسترده اقتصادی است.
فولاد، یکی از پایههای صادرات غیرنفتی کشور است
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در ادامه با اشاره به نقش صادراتی این صنعت اظهار کرد: فولاد از مهمترین بخشهای ارزآور اقتصاد کشور است و پس از پتروشیمی، یکی از پایههای اصلی صادرات غیرنفتی به شمار میرود.
سبحانی افزود: برای به دست آوردن بازارهای صادراتی، سالها تلاش شده و این بازارها بهراحتی قابل تصرف نبودهاند. از دست رفتن این بازارها بر اثر ناپایداری در تولید و قطع مکرر انرژی، خسارتی است که جبران آن بهسادگی امکانپذیر نخواهد بود.
وی با طرح این پرسش که آیا هزینهفایده این محدودیتها واقعاً محاسبه شده است، گفت: باید دید بهای واقعی قطع برق و گاز فولاد چیست؛ چه فرصتهای صادراتی از بین میرود، چه اشتغالی آسیب میبیند و چه هزینههایی به اقتصاد ملی تحمیل میشود.
سبحانی با اشاره به میزان برق مصرفی صنعت فولاد گفت: کل مصرف برق زنجیره فولاد از معدن تا محصول نهایی، کمتر از ۶ هزار مگاوات است. این در حالی است که بخشی از این برق پیشتر توسط خود صنعت تأمین میشد و فولادسازان توانسته بودند بیش از ۵۰ درصد نیاز خود را از محل ظرفیتهای داخلی و نیروگاههای وابسته پوشش دهند.
وی افزود: با این حال، در دورههای محدودیت، میزان برق در اختیار این صنعت به کمتر از ۳ هزار مگاوات رسیده است؛ یعنی صنعتی با این سطح از اهمیت، عملاً با کسری شدید انرژی مواجه شده است.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران یکی از مهمترین تبعات وضعیت فعلی را شکلگیری بیاعتمادی میان سرمایهگذار و تأمینکننده انرژی دانست و گفت: وقتی به سرمایهگذار گفته میشود برای احداث کارخانه فولاد یا باید برق را با پرداخت هزینههای سنگین خریداری کند، یا خود وارد سرمایهگذاری در نیروگاه شود، این انتظار وجود دارد که در مقابل، امنیت و قابلیت اتکای لازم برای تأمین برق نیز فراهم باشد.
وی ادامه داد: اما در عمل، حتی در شرایطی که سرمایهگذار برای تأمین انرژی خود هزینه کرده یا طبق الزامات موجود وارد احداث نیروگاه شده، باز هم در دوره بحران با عدم قطعیت مواجه میشود و به او گفته میشود از بورس انرژی برق تهیه کند یا با محدودیت روبهرو شود.
سبحانی تأکید کرد: در چنین فضایی، این پرسش جدی مطرح میشود که با چه امید و اعتمادی باید برای چهار یا پنج سال آینده سرمایهگذاری کرد؟ سرمایهگذاری در صنعت فولاد، فرایندی پرهزینه و زمانبر است و بدون اطمینان از دسترسی پایدار به انرژی، برنامهریزی برای توسعه عملاً دشوار میشود.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به برخی ناهماهنگیها و بیثباتیها در حوزه قیمتگذاری برق اشاره کرد و گفت: برای فعالان صنعتی بسیار عجیب است که در مقاطعی، قبض برق با افزایشهای ناگهانی و حتی با عطف به ماسبق شدن تاریخ اعمال تعرفهها صادر میشود. چنین تصمیماتی، محیط تصمیمگیری اقتصادی را غیرقابل پیشبینی میکند و با اصول اولیه سرمایهگذاری صنعتی سازگار نیست.
سبحانی در ادامه با اشاره به تجربه برخی کشورها گفت: در برخی بازارهای منطقه، سرمایهگذار میداند برای یک دوره ۱۰ ساله برق خود را با نرخ ثابت دریافت خواهد کرد و بر همین اساس برنامهریزی میکند. اما در ایران، ناپایداری در سیاستها و تعرفهها، امکان چنین افقگذاریای را دشوار کرده است.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در ادامه به سازوکار بورس انرژی پرداخت و با انتقاد از وضعیت فعلی آن گفت: در حالی که سالهاست در بورس کالا و بورس فلزات نوعی مدیریت و تنظیمگری برای جلوگیری از فشار غیرمتعارف به مصرفکننده و کنترل منطقی قیمتها اعمال میشود، در بورس انرژی چنین مدیریت مؤثری دیده نمیشود.
وی افزود: برقی که باید با سازوکار منطقی در اختیار صنعت قرار گیرد، گاه در فضایی رقابتی و بدون سقف مؤثر قیمتی عرضه میشود و این مسئله بهویژه برای فولادسازان مشکلساز شده است.
سهم گاز فولاد کمتر از ۵ درصد است
سبحانی با انتقاد از نحوه اعمال محدودیتهای گازی اظهار کرد: کل مصرف گاز زنجیره فولاد در مقایسه با کل گاز توزیعی کشور، کمتر از ۵ درصد است. به گفته وی، در شرایطی که روزانه حدود ۸۰۰ تا ۸۵۰ میلیون مترمکعب گاز وارد شبکه توزیع میشود، کل نیاز زنجیره فولاد حدود ۳۵ تا ۴۰ میلیون مترمکعب است؛ اما بهمحض بروز محدودیت، یکی از نخستین بخشهایی که با قطع یا افت گاز مواجه میشود، صنعت فولاد است.
او با طرح این پرسش که منطق این نوع اولویتبندی چیست، تأکید کرد: باید روشن شود چرا صنعتی با این میزان اهمیت و با چنین سهم محدودی از مصرف گاز، تا این اندازه در معرض محدودیت قرار میگیرد.
انتهای پیام/
