به گزارش پترو معدن؛ محدودیت عرضه گازوئیل دربازار جهانی ممکن است تا نیمه سال ۲۰۲۷ ادامه پیدا کند؛ وضعیتی که در پی آسیب دیدن پالایشگاه‌های خاورمیانه و روسیه، اختلال در صادرات فرآورده‌های نفتی و به تعویق افتادن تعمیرات پالایشگاه‌ها در سایر مناطق جهان تشدید شده است.
با وجود تلاش تولیدکنندگان خارج از مناطق درگیر برای افزایش تولید، ظرفیت موجود برای جبران کاهش عرضه کافی نیست و افزایش تقاضای فصلی در ماه‌های سرد سال نیز می‌تواند فشار بیشتری بر قیمت سوخت وارد کند. در این شرایط، تحلیلگران معتقدند توافق آمریکا و روسیه برای ارسال گازوئیل به بازار این کشور نیز نمی‌تواند به‌تنهایی تغییر محسوسی در وضعیت عرضه جهانی ایجاد کند.
کاهش ظرفیت پالایش در خاورمیانه و روسیه
یکی از عوامل اصلی تداوم بحران، آسیب دیدن تاسیسات پالایشی در خاورمیانه است. پالایشگاه باپکو در بحرین که در هفته‌های ابتدایی جنگ هدف حملات منتسب به ایران قرار گرفت، اکنون به حدود ۷۵ درصد ظرفیت کامل خود بازگشته است؛ با این حال، پالایشگاه جیزان عربستان سعودی همچنان از مدار تولید خارج است.
بر اساس این گزارش، حملات پهپادی اوکراین موجب شده حدود نیمی از پالایشگاه‌های روسیه برای ماه‌ها از مدار خارج شوند. این وضعیت علاوه بر کاهش عرضه صادراتی، به کمبود سوخت در بازار داخلی روسیه و اعمال ممنوعیت صادرات گازوئیل منجر شده است. مجموع این تحولات، عرضه فرآورده‌های نفتی از دو منطقه مهم تولیدکننده را محدود کرده و فشار مضاعفی بر بازار جهانی وارد آورده است.
چرا افزایش صادرات نفت خام به معنای رفع بحران سوخت نیست؟
یکی از نکات مهم گزارش، تفاوت وضعیت صادرات نفت خام و فرآورده‌های نفتی از تنگه هرمز است. بر اساس داده‌های برخی سامانه‌های ردیابی کشتی‌ها، جریان عبور نفت خام از این تنگه به سطوحی نزدیک به پیش از جنگ بازگشته است، اما صادرات فرآورده‌های نفتی همچنان با محدودیت مواجه است. حمل محموله‌های سوختی به دلیل اشتعال‌پذیری بیشتر، در شرایط حمله به کشتی‌ها با ریسک بالاتری همراه است. همچنین فرآورده‌های نفتی معمولاً با نفتکش‌های کوچک‌تری حمل می‌شوند و همین موضوع می‌تواند بر روند انتقال محموله‌ها اثر بگذارد.
از سوی دیگر، پالایشگاه‌های خارج از خاورمیانه و روسیه نیز طی ماه‌های گذشته با حداکثر ظرفیت فعالیت کرده‌اند تا بخشی از کمبود عرضه را جبران کنند. این پالایشگاه‌ها تعمیرات دوره‌ای خود را به تعویق انداخته‌اند، اما ادامه این روند می‌تواند احتمال خرابی تجهیزات و توقف‌های ناخواسته تولید را افزایش دهد. به این ترتیب، حتی اگر صادرات نفت خام بهبود یابد، بازگشت عرضه گازوئیل به سطح عادی همچنان به احیای ظرفیت پالایش و عادی شدن صادرات فرآورده‌ها وابسته خواهد بود.
در‌همین شرایط، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از توافق با ولادیمیر پوتین برای تامین گازوئیل مورد نیاز آمریکا از روسیه خبر داده است. بر اساس گزارش اویل‌پرایس، نخستین محموله این توافق شامل حدود ۴۰ هزار تن، معادل تقریباً ۳۰۰ هزار بشکه گازوئیل با گوگرد بسیار پایین، هفته گذشته بندر پریمورسک روسیه در دریای بالتیک را ترک کرده است. انتظار می‌رود این محموله در ۷ نوامبر به نیویورک برسد.
رابین میلز، مدیرعامل شرکت مشاوره انرژی قمَر انرژی، با اشاره به حجم این محموله اعلام کرده است که میزان گازوئیل ارسالی کمتر از یک‌دهم مصرف روزانه آمریکا است. از این رو، تحلیلگران تاثیر این توافق بر عرضه جهانی و قیمت گازوئیل را محدود ارزیابی می‌کنند. این محموله به‌تنهایی نمی‌تواند کمبود موجود را جبران کند و انتظار نمی‌رود پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ۳ نوامبر نیز کاهش محسوسی در قیمت سوخت ایجاد کند.
افزایش تقاضای فصلی، یکی دیگر از عواملی است که می‌تواند بحران را تشدید کند. با نزدیک شدن به زمستان در نیمکره شمالی، تقاضا برای سوخت‌های گرمایشی افزایش می‌یابد؛ موضوعی که به‌ویژه در آمریکا می‌تواند فشار بیشتری بر بازار گازوئیل وارد کند.
انتهای پیام/
