به گزارش پترو معدن؛ فولادسازان هند در سال مالی ۲۰۲۷ با وجود افزایش هزینههای تولید، همچنان حاشیه سود عملیاتی مناسبی خواهند داشت. رشد قیمت داخلی فولاد نیز حدود ۶ تا ۸ درصد پیشبینی شده که میتواند افزایش هزینههای مواد اولیه و سایر هزینههای عملیاتی را جبران کند.
در مقابل، هزینه تولید هر تن فولاد حدود ۲ هزار روپیه افزایش یافته و به ۵۳ تا ۵۴ هزار روپیه خواهد رسید. مهمترین عامل این افزایش، رشد ۵ تا ۷ درصدی قیمت زغالسنگ ککشو است؛ مادهای که حدود ۴۰ درصد هزینه تولید فولاد را تشکیل میدهد. افزایش هزینه حملونقل، بیمه و تعرفه برق نیز فشار بیشتری بر هزینههای تولید وارد خواهد کرد.
با این حال، تقاضای داخلی قوی، افزایش قیمتهای جهانی و سیاستهای حمایتی دولت به فولادسازان اجازه میدهد این افزایش هزینهها را تا حد زیادی به بازار منتقل کنند. هند از دسامبر ۲۰۲۵ نیز تعرفه حفاظتی ۱۱.۵ درصدی را بهصورت مرحلهای و برای مدت سه سال بر واردات برخی محصولات فولادی اعمال کرده که رقابت فولاد وارداتی با تولیدکنندگان داخلی را محدود میکند.
تقاضای فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۷ حدود ۵ تا ۷ درصد رشد خواهد کرد و زیرساخت، خودروسازی و ساختوساز مهمترین محرکهای این رشد خواهند بود. ظرفیت رشد بازار هند همچنان بالاست؛ مصرف سرانه فولاد این کشور در سال ۲۰۲۵ تنها ۱۰۹.۲ کیلوگرم بوده، در حالی که میانگین جهانی حدود ۲۰۹ کیلوگرم است. سرمایهگذاری فولادسازان نیز در سال مالی جاری به ۷۵۰ تا ۸۰۰ میلیارد روپیه افزایش خواهد یافت.
این شرایط همچنین فولادسازان را به سمت توسعه ظرفیت سوق داده است؛ حدود ۷۵ درصد سرمایهگذاریها از منابع داخلی تأمین خواهد شد. با این حال، تشدید تنشهای خاورمیانه و احتمال اختلال در زنجیره تأمین و افزایش بیشتر هزینهها همچنان مهمترین ریسک پیش روی صنعت فولاد هند محسوب میشود.
براساس دادههای منتشرشده از سوی انجمن جهانی فولاد، تولید جهانی آهن احیای مستقیم (آهن اسفنجی) در ۱۲ کشوری که در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۵ درصد از کل تولید جهانی این محصول را به خود اختصاص داده بودند، در ژوئیه سال جاری به ۹.۸۷ میلیون تن رسید.
این میزان نسبت به ماه قبل ۰.۶ درصد افزایش و در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۱۰.۱ درصد کاهش داشت. در همین حال، تولید جهانی آهن اسفنجی در هفتماهه نخست سال جاری به ۷۱.۴۹ میلیون تن رسید که نسبت به دوره مشابه سال ۲۰۲۵، کاهش ۲.۶ درصدی را نشان میدهد.
دادههای انجمن جهانی فولاد نشان میدهد که هند در ژوئیه سال جاری، با تولید ۵.۰۲ میلیون تن آهن اسفنجی، بزرگترین تولیدکننده این محصول در میان کشورهای مورد بررسی بود. پس از هند، ایران با تولید ۲.۵ میلیون تن، مصر با ۶۲۳ هزار تن و روسیه با ۶۰۰ هزار تن در جایگاههای بعدی قرار گرفتند.
از طرف دیگر قیمتهای آلومینیوم در بورس فلزات لندن (LME) در ۲۵ آگوست نسبت به جلسه معاملاتی قبل کاهش یافت، در حالی که موجودیهای انبارهای بورس تقریباً بدون تغییر باقی ماند.
قیمت خرید نقدی آلومینیوم در بورس فلزات لندن در ۲۵ آگوست به ۳٬۱۸۷/۵۰ دلار به ازای هر تن رسید که در مقایسه با ۳٬۲۱۵ دلار در ۲۴ آگوست، کاهش ۰/۸۶ درصدی را نشان میدهد. قیمت فروش نقدی نیز از ۳٬۲۱۵/۵۰ دلار به ۳٬۱۸۸ دلار به ازای هر تن کاهش یافت که معادل افت ۰/۸۶ درصدی است.
قیمت خرید آلومینیوم سهماهه در بورس فلزات لندن به ۳٬۲۰۵/۵۰ دلار به ازای هر تن رسید، در حالی که روز قبل ۳٬۲۳۳ دلار بود؛ بنابراین ۰/۸۵ درصد کاهش یافت. قیمت فروش سهماهه نیز از ۳٬۲۳۵ دلار به ۳٬۲۰۶/۵۰ دلار به ازای هر تن کاهش یافت که نشاندهنده افت ۰/۸۸ درصدی است.
قیمت خرید آلومینیوم با سررسید دسامبر ۲۰۲۷ در ۲۵ آگوست ۳٬۱۲۲ دلار به ازای هر تن بود که در مقایسه با ۳٬۱۵۳ دلار در روز قبل، کاهش ۰/۹۸ درصدی داشت. قیمت فروش این قرارداد نیز از ۳٬۱۵۸ دلار به ۳٬۱۲۷ دلار به ازای هر تن رسید و ۰/۹۸ درصد کاهش یافت.
قیمت مرجع آسیایی آلومینیوم سهماهه بورس فلزات لندن در ۲۵ آگوست ۳٬۲۳۸ دلار به ازای هر تن بود. موجودی افتتاحیه آلومینیوم در بورس فلزات لندن در ۲۵ آگوست بدون تغییر در سطح ۲۴۶٬۹۲۵ تن باقی ماند.
موجودی وارانتهای فعال (Live Warrants) نیز بدون تغییر ۲۴۳٬۵۴۰ تن بود و موجودی وارانتهای لغوشده (Cancelled Warrants) نیز در سطح ۳٬۳۷۵ تن ثابت ماند. در همین حال، قیمت آلومینای پلتس (Platts) در بورس فلزات لندن نیز بدون تغییر در سطح ۳۵۴/۲۶ دلار به ازای هر تن باقی ماند.
انتهای پیام/
