به گزارش پترو معدن؛ محمود سمیعینژاد، رئیس هیأت عامل ایمیدرو با اشاره به ظرفیتهای گسترده معدنی و صنعتی دو کشور، تأکید کرد که نگاه به مناسبات معدنی ایران و عربستان باید فراتر از مبادلات متعارف تجاری و خرید و فروش مواد اولیه شکل گیرد.
وی گفت: ایران و عربستان ظرفیت آن را دارند که از دو بازیگر بزرگ معدنی منطقه، به دو شریک در شکلدهی به معماری آینده معدن و صنایع معدنی خاورمیانه تبدیل شوند.
رئیس هیأت عامل ایمیدرو با تأکید بر ضرورت شناسایی نقاط مکمل اقتصاد معدنی دو کشور افزود: «ایران و عربستان دو قدرت معدنی مکمل در منطقهاند و میتوانند به جای رقابت صرف، بخشی از زنجیره ارزش مواد معدنی منطقه را بهصورت مشترک شکل دهند.»
سمیعینژاد خاطرنشان کرد که ایران علاوه بر برخورداری از ذخایر متنوع معدنی، در بخش قابل توجهی از زنجیره معدن و صنایع معدنی، از اکتشاف و استخراج تا فرآوری، فولاد، مس، آلومینیوم، سرب و روی، صنایع پاییندستی، مهندسی و اجرای پروژههای بزرگ صنعتی و معدنی دارای ظرفیت، تجربه و زیرساخت توسعهیافته است.
وضعیت ذخایر تیتانیوم ایران
محمود اسکندری نسب، کارشناس معدن با اعلام اینکه تیتانیوم یکی از کانیهای باارزش صنعتی است که عیار آن در سنگهای معدنی داخل کشور ۵ تا ۸ درصد گزارش میشود، اظهار کرد: برای دستیابی به محصول خالص تا ۹۹ درصد نیاز به فرآوری دارد.
وی افزود: برآوردها نشان میدهد ایران بیش از ۵۰۰ میلیون تن ذخیره تیتانیوم دارد که موقعیت مناسبی برای توسعه زنجیره تأمین این فلز راهبردی فراهم میآورد.
اسکندری نسب تاکید کرد: بیش از ۹۰ درصد مصرف جهانی تیتانیوم به شکل اکسید تیتانیوم در صنعت رنگسازی (پیگمنت) کاربرد دارد؛ دلیل ارزش بالای این ماده، نسبت مقاومت به وزن بسیار زیاد آن است.
این کارشناس معدن گفت: تیتانیوم تا پنج برابر فولاد مقاومت دارد، نسبت به دما پایدار است و در اسیدها حل نمیشود، بنابراین در کاربردهایی مانند قطعات خودرویی، پوششهای هواپیمایی و قطعاتی که در معرض خوردگی و فشار قرار دارند، گزینهای ایدهآل است.
او افزود: ۱۰ درصد از تولید تیتانیوم نیز در صنایع هایتک کاربرد دارد؛ بهعنوان مثال در موتورهای موشکی قارهپیما که مواد باید در دماهای بسیار بالا مقاومت کنند، تیتانیوم یکی از معدود گزینههای مناسب است.
اسکندری نسب با اشاره به اینکه مناطق اصلی ذخیره این کانی در ایران، استانهای کرمان و ارومیه شناسایی شدهاند گفت: براساس ارزیابیهای انجامشده حدود چهار سال پیش، مصرف داخل کشور نزدیک به ۵۰ هزار تن اکسید تیتانیوم بوده که عمدتاً برای صنایع رنگسازی وارد میشد.
وی افزود: با این حال، توسعه واحدهای فرآوری کنسانتره در داخل بهتازگی تا حدودی تامین نیاز را بهبود بخشیده و اکنون نزدیک به ۵۰ درصد از نیاز داخلی از طریق کنسانتره تولیدی داخل تأمین میشود.
این کارشناس تیتانیوم میگوید: برای ایجاد ارزش افزوده بیشتر و تکمیل زنجیره فرآوری (از سنگ تا محصول نهایی) نیازمند سرمایهگذاری گسترده و هدفمند در فناوریهای فرآوری، توسعه صنایع پاییندستی و ارتقای ظرفیت تولید هستیم؛ تکمیل این زنجیره میتواند نقش مهمی در تقویت بخش معدنی و توسعه صادرات محصولات با ارزش افزوده بالاتر برای اقتصاد ایران ایفا کند.
انتهای پیام/
