به گزارش پترو معدن؛ قیمت نفت برای چهارمین جلسه متوالی افزایش یافت و در معاملات اولیه امروز، چهارشنبه، بیش از یک دلار رشد کرد، زیرا حملات تازه در سراسر خاورمیانه نگرانیها را درباره اختلال در عرضه تشدید کرد؛ هر بشکه نفت برنت با 1.11 دلار افزایش به 99.03 دلار رسید، در حالی که نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا با 91 سنت افزایش 93.94 دلار معامله شد.
قیمت نفت برنت از اوایل ماه اوت حدود 25درصد افزایش یافته است، زیرا امیدها به راهحلی دائمی برای جنگ علیه ایران کمرنگ شده است و درگیریها دوباره شعلهور شده است و قیمتها بهسرعت بهسمت مرز کلیدی 100 دلار در هر بشکه در حرکت است.
تداوم حملات انصارالله
درگیریها در خاورمیانه دیروز، سهشنبه، تشدید شد؛ انصارالله یمن حملاتی را به چندین شهر عربستان انجام داد که این مسئله متحد آمریکا را بیشتر درگیر این مناقشه کرد. نیروهای آمریکایی چندین نفتکش ایرانی را هدف قرار دادند و ایران نیز پایگاههای آمریکا در اردن را مورد حمله قرار داد.تحولات اخیر این دیدگاه را تقویت میکند که ما هنوز با ازسرگیری مذاکرات (صلح) فاصله داریم، در این میان، بازار احتمالاً به قیمتگذاری حقبیمه ریسک قابلتوجهی ادامه خواهد داد.
حملات جدید اختلال در تأمین نفت خاورمیانه را که از پیش بر اثر حملات به زیرساختهای انرژی منطقه و مسیرهای کلیدی کشتیرانی تحت فشار قرار گرفته است، عمیقتر میکند. تحلیلگران میگویند هرچند عربستان بخشی از صادرات خود را از تنگه هرمز منحرف کرده است، اما هرگونه حمله مستمر میتواند تلاشها برای حفظ جریان نفت به بازارهای جهانی را پیچیدهتر کند. حملات به تأسیسات انرژی عربستان و متعاقب آن انهدام پنج نفتکش ایرانی، نگرانیها را درباره یک اختلال طولانیمدت دیگر در عرضه نفت افزایش داد.
چین، بزرگترین واردکننده نفت جهان، در اوت حدود ۷میلیون بشکه در روز نفت خام از طریق دریا دریافت کرد؛ رقمی که هرچند اندکی بالاتر از ژوئیه بود، اما نزدیک به ۴۰درصد کمتر از میانگین سه ماه پیش از آغاز جنگ ایران است.
این کاهش تصادفی نیست: برقیشدن حملونقل، افت تقاضای پتروشیمی و اتکای بیشتر به زغالسنگ، بخشی از مصرف نفت چین را از بازار حذف کرده. برآورد Rystad نشان میدهد تخریب تقاضا در بخش حملونقل و پتروشیمی چین در سهماه سوم به حدود ۳.۵میلیون بشکه در روز رسیده است. بهبیانساده، همزمان که جنگ عرضه را کاهش داده، اقتصاد جهانی نیز بخشی از تقاضا را از بازار حذف کرده است و همین ترکیب، شاید مهمترین پاسخ به پرسش «چرا نفت صد دلار نیست؟» باشد.
بازار فیزیکی چه میگوید؟
اما اینجاست که داستان پیچیدهتر میشود. قیمت برنت تنها یک تصویر از بازار است، نه تمام آن. در بازار فیزیکی، نشانههای کمبود بهمراتب جدیترند: پریمیوم نفت دبی و عمان افزایش یافته و بازار فرآوردهها -بهویژه دیزل- تحت فشار شدیدی قرار گرفته است. رویترز نیز از احتمال کمبود سوخت کشتی و فشار بر بازار نفت کوره در سهماه سوم خبر داده است.
شاید سوال درست دیگر این نباشد که «چرا نفت خام بالای صد دلار نیست؟» بلکه این باشد: آیا قیمت برنت در حال پنهانکردن یک کمبود واقعی در بازار فرآوردههاست؟ اگر پالایشگاهها نفت خام کمتری دریافت کنند، اما همزمان برای تامین دیزل مجبور به افزایش تولید شوند، فشار ممکن است ابتدا در قیمت فرآوردهها ظاهر شود و سپس با تاخیر به بازار نفت خام سرایت کند.
تفاوت داشتن نفت و فروختن نفت
این وضعیت برای ایران معنایی بهمراتب متفاوتتر و نگرانکنندهتر دارد. رویترز گزارش داده ایران برای حدود هفت هفته نتوانسته محموله قابلتوجهی از نفت خام خود را از هرمز عبور دهد؛ در نتیجه بخش بزرگی از نفت این کشور روی نفتکشها، به شکل ذخیره شناور، باقی مانده است. والاستریتژورنال نیز برآورد کرده ذخایر شناور نفت ایران به حدود یکسوم کاهش یافته و در صورت تداوم روند فعلی، ممکن است تا اواسط اکتبر تقریبا تخلیه شود.
این ارقام برای تهران یک تناقض جدی میسازند: ممکن است نفت در اختیار ایران باشد؛ اما قابلیت تبدیل آن به درآمد ارزی، روزبهروز در حال کاهش است. از همین زاویه، نفت ۹۹دلاری لزوما خبر خوبی برای ایران نیست؛ افزایش قیمت جهانی فقط زمانی میتواند افت درآمد صادراتی ایران را واقعا جبران کند که ایران بتواند نفت خود را به بازار برساند. اگر حجم صادرات همچنان کاهش یابد، بالارفتن قیمت جهانی در بهترین حالت تنها بخشی از زیان ناشی از افت حجم را میپوشاند، نه همه آن را.
انتهای پیام/
