به گزارش پترو معدن؛ در امریکا بیلهای مکانیکی مجهز به هوش مصنوعی در پروژههای تجاری واقعی در تگزاس و نوادا به کار گرفته شده است. این تجهیزات میتوانند بدون راننده عملیات حفاری را انجام دهند و شرکت ها در حال توسعه فناوری برای بولدوزرها و کامیونهای حمل نیز هستند.
سامانه بد راک با استفاده از فناوری خودران، تجهیزات سنگین ساختمانی را برای انجام عملیات مشخص بدون راننده کنترل میکند. یکی از محلهای استفاده، پروژه ساخت تأسیسات تصفیه آب بوده است.
مدل این شرکت شباهت زیادی به رویکرد شرکتهای خودران جادهای دارد: به جای ساخت ماشینآلات جدید، فناوری هوش مصنوعی روی تجهیزات موجود قرار میگیرد تا آنها به ماشینآلات خودران تبدیل شوند. شرکت اکنون حدود ۱.۷۵ میلیارد دلار ارزشگذاری شده و قصد دارد دامنه تجهیزات تحت پوشش را افزایش دهد.
ساختوساز یکی از دشوارترین حوزهها برای خودکارسازی است، چون محیط پروژه دائماً تغییر میکند. ورود تجهیزات خودران به سایتهای تجاری واقعی نشان میدهد هوش مصنوعی فیزیکی در حال عبور از کارخانههای کنترلشده به محیطهای غیرساختاریافته است؛ موضوعی که در صورت اثبات صرفه اقتصادی میتواند بازار بزرگی برای تجهیزات سنگین ایجاد کند.
بر اساس مطالعات جدید، تولید فولاد به روش سنتی کوره بلند–کوره اکسیژنی در اروپای مرکزی در بلندمدت از نظر اقتصادی توجیهپذیر نخواهد بود. این مطالعه نشان میدهد که در تمام سناریوهای بررسیشده، این روش تولید پس از ۲۰۴۰ غیررقابتی میشود و آینده صنعت فولاد اروپا به سمت کوره قوس الکتریکی استفاده از قراضه و تولید محصولات با ارزش افزوده بالا حرکت خواهد کرد.
افزایش قیمت انتشار کربن فشار اصلی بر فولادسازی سنتی خواهد بود. تا سال ۲۰۴۵ افزایش هزینه انتشار میتواند هزینه تولید فولاد متعارف را تقریباً دو برابر کند. در عین حال، سازوکار کربن مرزی اروپا نیز قادر نخواهد بود شکاف ساختاری هزینه انرژی میان اروپا و مناطق دارای انرژی ارزانتر را بهطور کامل جبران کند.
مزیت تولید فولاد کمکربن نیز به سمت مناطقی با انرژی، گاز و سنگآهن ارزان در حال حرکت است.
طبق این مطالعه، تا سال ۲۰۳۰ هزینه تولید فولاد با فناوری کوره های قوس الکتریکی، آهن اسفنجی و گاز طبیعی در کشورهای حوزه خلیج فارس حدود ۳۰ درصد کمتر از اروپا خواهد بود. در اروپا، تنها کشورهای اسکاندیناوی به دلیل دسترسی به انرژی ارزان و تجدیدپذیر، شانس حفظ هزینه قابلقبول برای تولید فولاد اولیه سبز را خواهند داشت.
در آلمان تاکنون ۵.۹ میلیارد یورو یارانه دولتی برای پروژههای کربنزدایی اختصاص یافته، اما این رقم برای تضمین رقابتپذیری بلندمدت کافی نیست. تحلیلگران پیشنهاد میکنند زنجیره ارزش فولاد اروپا بازطراحی شود؛ به این معنا که مراحل بسیار انرژیبر مانند احیای مستقیم سنگآهن به کشورهای دارای انرژی ارزان منتقل شود و در مقابل، تولید فولادهای ویژه، متالورژی ثانویه و فرآوریهای پیشرفته در اروپا حفظ شود.
این تغییر باید بهعنوان نوعی تقسیم کار بینالمللی جدید دیده شود، نه صرفاً صنعتیزدایی اروپا. با این حال، قراضه بهتنهایی برای جایگزینی کامل ظرفیت تولید فولاد اولیهای که طی دهههای آینده حذف میشود، کافی نخواهد بود.
از سوی دیگر چین با سهمی نزدیک به ۲۹ درصد، بزرگترین تولیدکننده سوختهای معدنی در جهان است. این آمار شامل زغالسنگ، نفت، گاز طبیعی، سنگ نفت و اورانیوم میشود.بر اساس دادههای سال ۲۰۲۴، منطقه آسیا-اقیانوسیه حدود نیمی از تولید جهانی سوختهای معدنی را به خود اختصاص داده است. همچنین زغالسنگ، سوخت اصلی تولیدی در سه کشور از پنج تولیدکننده بزرگ جهان به شمار میرود.
انتهای پیام/
