به گزارش پترو معدن؛ توافق تازه میان آمریکا و ونزوئلا در حوزه نفت میتواند موازنه قدرت در بازار جهانی انرژی را دگرگون کند. این توافق بهعنوان نقطه عطفی در مناسبات نفتی دو کشور بوده که پس از سالها تحریم و محدودیت صادراتی ونزوئلا رقم خورده است.
اهمیت این خبر برای بازار جهانی نفت از آنجا نشأت میگیرد که ونزوئلا با بیش از ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخیره اثباتشده، بزرگترین دارنده ذخایر نفتی جهان به شمار میرود. تحریمهای چندساله آمریکا صادرات نفت این کشور را بهشدت محدود کرده و بخش بزرگی از این ظرفیت را عملا از بازار جهانی خارج نگه داشته بود. بازگشت احتمالی حجم بیشتری از نفت ونزوئلا به بازارهای جهانی میتواند ترکیب عرضه و تقاضای نفت خام را تغییر دهد و بر روند قیمت جهانی نفت و بنزین اثر بگذارد.
این توافق، در کنار مجوزهای محدودی که پیشتر به برخی شرکتهای بزرگ نفتی برای فعالیت در ونزوئلا داده شده بود، بخشی از روندی گستردهتر برای بازتعریف جایگاه این کشور در نقشه انرژی جهان است. به نوشته این رسانه، این تحول میتواند موقعیت رقابتی سایر تولیدکنندگان بزرگ نفت و همچنین سیاستهای اوپکپلاس برای مدیریت سطح عرضه را تحت فشار بگذارد.
برای مصرفکننده عادی، افزایش عرضه نفت خام در بازار جهانی معمولا به معنای کاهش فشار صعودی بر قیمت بنزین و سایر فرآوردههای نفتی است. میزان و زمان دقیق این اثر اما به جزئیات اجرایی توافق و واکنش سایر تولیدکنندگان بستگی دارد. نوسان قیمت نفت از مسیر هزینه حملونقل و تولید، بر تورم عمومی و قدرت خرید خانوارها نیز اثر میگذارد.
ونزوئلا در سالهای اخیر با کاهش شدید تولید نفت به دلیل تحریمها، کمبود سرمایهگذاری و فرسودگی زیرساختهای صنعت نفت روبهرو بوده است. گالف نیوز تأکید کرده جزئیات کامل اجرایی این توافق هنوز بهطور رسمی اعلام نشده و بازارها در روزهای آینده واکنش دقیقتری به آن نشان خواهند داد.
اوپکپلاس در حالی برای تصمیمگیری درباره سیاست تولید نفت در ماه اکتبر آماده میشود که این گروه طی ماه جاری یکی از مراحل کاهش محدودیت عرضه را به پایان رسانده است. انتظار میرود هفت عضو اصلی اوپکپلاس در نشست روز یکشنبه، سیاست تولید برای ماه اکتبر را تغییر ندهند. بر این اساس، اعضا پس از افزایش تولید در ماههای اخیر، تمرکز خود را بر مذاکرات مربوط به سهمیههای تولید سال ۲۰۲۷ قرار خواهند داد.
محدودیتهای نفتی همچنان پابرجاست
اوپکپلاس در ماه سپتامبر افزایش تولیدی را که در اوایل اوت بر سر آن توافق شده بود، اجرا کرد. این افزایش عملاً به روند حذف محدودیت عرضه ۱.۶۵ میلیون بشکهای در روز پایان داد؛ محدودیتی که نخستینبار در سال ۲۰۲۳ تعیین شده بود. با این حال، بخش دیگری از محدودیت داوطلبانه تولید همچنان برقرار است و بخش عمدهای از اعضای این گروه ۲۱ عضوی را تا پایان سال ۲۰۲۶ دربرمیگیرد.
در عمل نیز تولید برخی اعضا کمتر از سهمیههای تعیینشده است. اختلال در صادرات نفت از خلیج فارس، روسیه و قزاقستان در پی تحولات منطقهای و جنگ روسیه و اوکراین، از عوامل مؤثر بر فاصله میان تولید واقعی و سهمیههای برنامهریزیشده عنوان شده است.
اوپکپلاس به دنبال سهمیههای ۲۰۲۷
یکی از مهمترین محورهای پیشروی اوپکپلاس، تعیین ظرفیت تولید اعضا و مشخص کردن خطوط مبنای جدید برای سال ۲۰۲۷ است. این خطوط مبنا نقش مهمی در تعیین سهمیه تولید کشورهای عضو خواهد داشت.
بر اساس گزارش ها شرکت دگولیر و مکناتون مستقر در تگزاس که ارزیابی ظرفیت تولید بخش عمده اعضای اوپکپلاس را انجام میدهد، قرار است گزارش خود را در پایان سپتامبر به اوپک ارائه کند. ارائه این گزارش میتواند زمینه مذاکرات پیچیده میان اعضا پیش از تعیین خطوط تولید جدید در نشست پایان سال را فراهم کند.
رقابت اعضا برای افزایش سهمیه
افزایش ظرفیت تولید برخی اعضا، احتمالاً یکی از موضوعات چالشبرانگیز مذاکرات آینده خواهد بود. بر اساس گزارش رویترز، کشورهایی مانند عراق برای افزایش سهمیه تولید خود متناسب با ظرفیتهای جدید تلاش کردهاند.
امارات متحده عربی نیز پیش از خروج از اوپک، از اینکه سهمیه تعیینشده ظرفیت رو به رشد تولید این کشور را منعکس نمیکند، ناراضی بود. ونزوئلا نیز خروج از اوپک را بررسی میکند؛ موضوعی که در صورت تحقق میتواند بر ترکیب و موازنه این سازمان اثر بگذارد.
انتهای پیام/
