به گزارش پترو معدن؛ شرکت معدنی ریو تینتو (Rio Tinto) آزمایش یک واحد پایلوت جذب کربن (Carbon Capture) را در یکی از مجتمع‌های فولادسازی گروه چینی شوگانگ (Shougang Group) در چین آغاز کرده است؛ اقدامی که نشان می‌دهد شرکت‌های بزرگ زنجیره فولاد و معدن از مرحله مطالعات نظری و تحقیقاتی عبور کرده و به سمت آزمون عملی فناوری‌های کاهش انتشار کربن حرکت کرده‌اند.
واحد پایلوت جذب کربن ریو تینتو در سایت جینگ‌تانگ متعلق به گروه شوگانگ در چین راه‌اندازی شده است.این واحد با هدف جذب دی‌اکسیدکربن (CO₂) موجود در گاز کوره بلند (Blast Furnace Gas) فعالیت می‌کند؛ گازی که در جریان تولید چدن خام در کوره بلند ایجاد می‌شود.
واحد آزمایشی مذکور قابلیت پردازش حداکثر ۳ هزار مترمکعب گاز کوره بلند در ساعت را دارد و می‌تواند سالانه تا ۱۰ هزار تن دی‌اکسیدکربن را جذب کند.راه‌اندازی این واحد بخشی از همکاری مشترک ریو تینتو و شوگانگ است که در قالب یک تفاهم‌نامه (MoU) در سال ۲۰۲۲ به امضا رسید. این تفاهم‌نامه بر توسعه مشترک فناوری‌هایی برای کاهش انتشار کربن در تمام مراحل زنجیره تولید فولاد متمرکز است.
حرکت صنعت فولاد از پژوهش به آزمون عملی
آغاز فعالیت واحد پایلوت در مجتمع شوگانگ نشان‌دهنده تغییر رویکرد شرکت‌های بزرگ صنعتی در زمینه فناوری‌های کربن‌زدایی است. این شرکت‌ها در حال عبور از طرح‌های صرفاً نظری و تحقیقاتی و ورود به مرحله آزمایش و ارزیابی عملی فناوری‌ها هستند.فناوری جذب کربن یکی از مسیرهای مورد توجه صنعت فولاد برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای است؛ به‌ویژه در فرایندهایی مانند تولید چدن در کوره بلند که انتشار کربن بخش مهمی از فرایند تولید را تشکیل می‌دهد.
در همین راستا، شرکت BHP Group نیز رهبری یک کنسرسیوم متشکل از فولادسازان و شرکت‌های بزرگ صنعتی را برای بررسی ظرفیت‌های جذب، استفاده و ذخیره‌سازی کربن (CCUS) در سراسر آسیا بر عهده گرفته است.این کنسرسیوم از شماری از تولیدکنندگان بزرگ فولاد و شرکت‌های فعال در زنجیره ارزش تشکیل شده است. از جمله اعضای آن می‌توان به آرسلورمیتال (ArcelorMittal)، نیپون استیل هند (Nippon Steel India)، JSW Steel و Hyundai Steel اشاره کرد.
در کنار فولادسازان، شرکت‌هایی مانند BHP، Chevron و Mitsui & Co. نیز در این کنسرسیوم حضور دارند.اعضای این مجموعه قرار است یک مطالعه مقدماتی امکان‌سنجی (Preliminary Feasibility Study) انجام دهند تا فرصت‌های ایجاد پروژه‌های بزرگ‌مقیاس جذب و ذخیره‌سازی کربن در آسیا شناسایی و ارزیابی شود.
رقابت فناوری برای کربن‌زدایی فولاد
همکاری ریو تینتو و شوگانگ و همچنین شکل‌گیری کنسرسیوم آسیایی CCUS نشان می‌دهد توسعه فناوری‌های کاهش انتشار در صنعت فولاد وارد مرحله‌ای عملیاتی‌تر شده است. در این مسیر، آزمایش واحدهای پایلوت و بررسی امکان اجرای پروژه‌های بزرگ‌مقیاس، به حلقه واسط میان تحقیقات فناورانه و استقرار صنعتی فناوری‌های جذب و ذخیره‌سازی کربن تبدیل شده است.
تقاضای جهانی آهن اسفنجی طی دهه‌های آینده رشد قابل‌توجهی خواهد داشت. مهم‌ترین عوامل این رشد، کربن‌زدایی صنعت فولاد، توسعه تولید فولاد با کوره قوس الکتریکی و محدودیت عرضه قراضه باکیفیت است. دبر اساس برآورد ها، تقاضای جهانی آهن اسفنجی از حدود ۲۶۰ میلیون تن در سال ۲۰۳۵ به ۵۰۰ میلیون تن در سال ۲۰۵۰ خواهد رسید. بیش از نیمی از تقاضای سال ۲۰۳۵ مربوط به اروپا و منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا خواهد بود.
بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۵، تولید فولاد در کوره‌های قوس الکتریکی حدود ۳۷۰ میلیون تن افزایش خواهد یافت، در حالی که توسعه ظرفیت کوره بلند عمدتاً به هند و جنوب شرق آسیا محدود می‌شود. با توجه به کمبود قراضه باکیفیت، قرار نیست آهن اسفنجی جایگزین قراضه شود، بلکه به‌عنوان مکمل مهم آن مورد استفاده قرار می‌گیرد و امکان کاهش عناصر مزاحم و تولید فولادهای با گرید بالاتر را فراهم می‌کند.
مهم‌ترین محدودیت‌های توسعه آهن اسفنجی شامل دسترسی به گندله مناسب آهن اسفنجی ، اقتصاد تولید انرژی تجدیدپذیر و هیدروژن، تأمین سرمایه، ظرفیت مازاد، موانع تجاری و درگیری‌های منطقه‌ای است. آمریکا و منطقه منا به دلیل دسترسی رقابتی به گاز طبیعی، ظرفیت بالای انرژی‌های تجدیدپذیر و زیرساخت مناسب، موقعیت مناسبی برای تبدیل شدن به هاب‌های صادرات فولاد دارند.
انتهای پیام/
