به گزارش پترو معدن؛ توافق جدید برای عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی با هدف کمک به کاهش فشار قیمت سوخت مطرح شده است؛ اما بررسی ارقام نشان می‌دهد که حجم محموله‌های اعلام‌شده در مقایسه با مصرف جهانی بسیار محدود است. بر اساس این گزارش، روسیه قرار است در سه ماه پایانی سال ۲۰۲۶ مجموعاً ۱.۸ میلیون تن گازوئیل عرضه کند.
با این حال، پرسش اصلی این است که آیا حجم سوخت وعده‌داده‌شده به اندازه‌ای هست که بتواند کمبود عرضه را جبران کند؟ بررسی میزان مصرف جهانی، کاهش ظرفیت پالایشگاه‌ها و افت ذخایر سوخت نشان می‌دهد که پاسخ این پرسش به عوامل بسیار بیشتری از یک توافق تجاری وابسته است.
جزئیات توافق گازوئیل روسیه عرضه ۱.۸ میلیون تن در سه ماه
بر اساس اطلاعات مطرح‌شده در گزارش، روسیه قرار است در اکتبر ۲۰۲۶ حدود ۳۰۰ هزار تن گازوئیل عرضه کند. این میزان برای ماه نوامبر به ۵۰۰ هزار تن و در دسامبر به یک میلیون تن می‌رسد. در مجموع، حجم عرضه پیش‌بینی‌شده برای این سه ماه به ۱.۸ میلیون تن خواهد رسید. پس از اعلام این توافق، بردلی اسمیت، مدیر دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا، مجوز عمومی شماره ۱۳۵ را امضا کرد. طبق متن گزارش، این مجوز موقت امکان واردات گازوئیل روسیه به آمریکا را تا ۷ آوریل ۲۰۲۷ فراهم می‌کند.
هدف از این اقدام، کمک به افزایش عرضه سوخت و کاهش فشار قیمتی عنوان شده است. با این حال، صدور مجوز واردات به‌معنای تضمین ورود تمام حجم اعلام‌شده به بازار آمریکا نیست. میزان واردات واقعی به شرایط اجرایی توافق، مسیرهای تجاری، محدودیت‌های لجستیکی و وضعیت بازار بستگی دارد.
مصرف جهانی گازوئیل چقدر است؟
برای ارزیابی اثر این توافق، باید حجم محموله‌های روسیه را با میزان مصرف جهانی مقایسه کرد. طبق ارقام نقل‌شده در گزارش از آژانس بین‌المللی انرژی، مصرف جهانی گازوئیل حدود ۱۱۵ میلیون تن در ماه برآورد شده است.
با این فرض، محموله ۳۰۰ هزار تنی ماه اکتبر تنها حدود ۰.۲۶ درصد از مصرف ماهانه جهان را پوشش می‌دهد. این مقدار تقریباً معادل ۱۱ دقیقه از مصرف جهانی گازوئیل است؛ مقایسه‌ای که نشان می‌دهد حجم محموله نخست در برابر اندازه بازار جهانی بسیار کوچک است.
حتی با افزایش عرضه به یک میلیون تن در دسامبر، مجموع محموله‌های سه‌ماهه همچنان بخش محدودی از مصرف جهانی را تشکیل می‌دهد. بنابراین، نمی‌توان انتظار داشت که این توافق به‌تنهایی تغییر بزرگی در تعادل عرضه و تقاضای سوخت ایجاد کند.
نکته مهم دیگر این است که مقصد محموله‌ها نیز لزوماً تعیین‌کننده اثر نهایی آن‌ها بر قیمت جهانی نیست. گازوئیل در بازارهای بین‌المللی معامله می‌شود و جابه‌جایی عرضه میان مناطق مختلف می‌تواند بر جریان تجارت اثر بگذارد؛ اما برای کاهش پایدار قیمت‌ها، بازار به عرضه کافی در مقیاس جهانی نیاز دارد.
کاهش تولید و ظرفیت پالایش عامل اصلی فشار بر بازار سوخت
یکی از عوامل مهم در افزایش فشار بر بازار گازوئیل، کاهش تولید و ظرفیت پالایش در برخی مناطق تولیدکننده نفت و فرآورده‌های نفتی است. بر اساس ارقام مطرح‌شده در گزارش، از اوت ۲۰۲۶ تولید گازوئیل در روسیه و خاورمیانه مجموعاً حدود ۱.۶ میلیون بشکه در روز کاهش یافته است. همچنین، حدود ۴.۲ میلیون بشکه در روز از ظرفیت پالایش نفت در این دو منطقه از دسترس خارج شده است.
این دو رقم به شاخص‌های متفاوتی اشاره دارند: کاهش تولید گازوئیل مستقیماً بر عرضه این فرآورده اثر می‌گذارد، در حالی که کاهش ظرفیت پالایش نفت لزوماً به همان میزان کاهش تولید گازوئیل منجر نمی‌شود؛ زیرا میزان تولید هر فرآورده به نوع نفت خام، ترکیب پالایشگاه‌ها و نحوه بهره‌برداری از تجهیزات بستگی دارد.
با وجود این تفاوت، اختلال در تولید و پالایش می‌تواند عرضه فرآورده‌های نفتی را محدود کند. در چنین شرایطی، محموله‌های جدید زمانی تأثیر قابل توجهی خواهند داشت که بتوانند بخش معناداری از کمبود موجود را جبران کنند.
انتهای پیام/
