به گزارش پترو معدن؛ قیمت بیلت چین با کاهش روزانه ۲ دلار به ۴۴۰ دلار به ازای هر تن رسید؛ در مقابل، قیمت میلگرد با افزایش جزیی به ۴۶۰ دلار به ازای هر تن رسید. احتمال کاهش ظرفیت تولید و پایین بودن موجودی انبارها تا حدی از قیمت فولاد حمایت کرد، اما ضعف تقاضای مصرف‌کنندگان نهایی مانع رشد بیشتر قیمت‌ها شد.
فصل اوج مصرف موسوم به «اکتبر طلایی» به نیمه رسیده، اما بهبود محسوسی در مصرف مشاهده نشده است. با این حال، تقاضای صادراتی فولاد در حدود ۱۰ میلیون تن در ماه باقی مانده و از بازار حمایت می‌کند؛ هرچند محدودیت‌های لجستیکی رو به افزایش است. برخی تولیدکنندگان فولاد پوشش‌دار نیز زمان تحویل سفارش‌ها را تا اواسط نوامبر تمدید کرده‌اند و فاصله قیمتی ورق گرم افزایش یافته است.
در بازار مواد اولیه، خرید فعال از موجودی کک در بنادر نشان‌دهنده تقاضای نسبتاً مناسب بود، اما قیمت زغال‌سنگ با فشار نزولی بیشتری مواجه شد. در مجموع، طی هفته چهل‌ودوم، قیمت فولاد چین در محدوده نوسان ۲ تا ۴ دلار به ازای هر تن قرار داشت؛ ضعف مصرف داخلی و روند متفاوت مواد اولیه در برابر حمایت ناشی از محدودیت عرضه و صادرات قوی، مانع افت بیشتر قیمت‌ها شدند.
روند باثبات بازار قراضه آهن در اروپا
بازار قراضه آهن اروپا، به‌ویژه آلمان، در ماه اکتبر روندی باثبات را پشت سر گذاشت. قیمت‌ها بسته به منطقه، درجه کیفی و زمان معامله، در دامنه ۵ تا ۱۵ یورو در هر تن جابه‌جا شد. در همین ماه هزینه حمل ریلی هر تن قراضه به ۳۰ یورو رسید.
این دو عدد کنار هم معنای روشنی دارند. هزینه حمل اکنون ۲ تا ۶ برابر دامنه نوسان قیمت است. یعنی برای خریدار، هزینه رساندن بار به کارخانه بیش از تغییر قیمت خود قراضه در بهای نهایی اثر دارد. قراضه ماده اولیه اصلی کارخانه‌هایی است که فولاد را در کوره قوس الکتریکی تولید می‌کنند؛ این کوره‌ها آهن قراضه را با برق ذوب می‌کنند و به سنگ آهن وابستگی کمتری دارند.
ثبات قیمت نه ثبات هزینه
این داده‌ها را انجمن فدرال مواد اولیه ثانویه و بازیافت آلمان (bvse) منتشر کرده است. این انجمن نماینده فعالان بخش جمع‌آوری و بازیافت مواد در آلمان است. گزارش آن نشان می‌دهد تفاوت قیمت در اکتبر بیشتر به جغرافیا و کیفیت بار وابسته بوده تا به یک روند کلی صعودی یا نزولی.
برای ملموس‌تر شدن عدد ۳۰ یورو، یک محموله ۱۰۰۰ تنی را در نظر بگیرید. هزینه حمل ریلی چنین باری حدود ۳۰ هزار یورو می‌شود. اگر قیمت همان محموله در طول ماه ۱۰ یورو در هر تن تغییر کند، اثرش ۱۰ هزار یورو است. در چنین شرایطی، لجستیک به متغیر اصلی هزینه تبدیل می‌شود.
کشمکش خریدار و فروشنده
در سوی خرید، کارخانه‌های فولاد قرار دارند که به دنبال کنترل هزینه مواد اولیه هستند. در سوی دیگر، تأمین‌کنندگان قراضه قرار دارند که هزینه حمل بالاتر حاشیه سودشان را کم می‌کند. وقتی قیمت پایه ثابت می‌ماند و هزینه حمل افزایش می‌یابد، بخش بزرگی از مذاکره به این موضوع منتقل می‌شود که هزینه جابه‌جایی را کدام طرف بپردازد.
اروپا یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان قراضه در جهان است و ترکیه از بزرگ‌ترین خریداران آن به شمار می‌رود. قیمت مواد اولیه فولادسازان ترکیه بر قیمت میلگرد و دیگر محصولات فولادی در منطقه اثر دارد.
این قیمت‌ها یکی از مرجع‌های مقایسه برای بازار آهن‌آلات در کشورهای همسایه، از جمله ایران، است. داده‌های ماه‌های آینده نشان می‌دهد که آیا هزینه حمل در این سطح باقی می‌ماند یا فشار آن به قیمت محصول نهایی فولاد هم منتقل می‌شود.
انتهای پیام/
