به گزارش پترو معدن؛ مهم‌ترین اتفاق هفته گذشته برای فعالان بازار، بهبود نسبی قیمت شمش در ایران بود. برخلاف فضای کم‌تحرک بازارهای جهانی، عدم توازن میان حجم عرضه و تقاضا باعث شد قیمت‌ها در بازار داخلی از فشار نزولی فاصله بگیرد. این موضوع نشان می‌دهد که در شرایط فعلی، حتی در نبود رشد قیمت‌های جهانی، عوامل داخلی می‌توانند جهت معاملات را تغییر دهند.
در بازارهای بین‌المللی، تصویر کلی همچنان از ثبات حکایت دارد. بیلت صادراتی دریای سیاه در سطح ۴۶۵ دلار به ازای هر تن فوب بدون تغییر باقی ماند و بازار وارداتی ترکیه و جنوب شرق آسیا نیز با نرخ ۴۸۵ دلار CFR هفته‌ای آرام را پشت سر گذاشتند. این ثبات بیانگر آن است که نه عرضه با محدودیت جدی مواجه شده و نه تقاضا به اندازه‌ای افزایش یافته که بتواند قیمت‌ها را از محدوده فعلی خارج کند.
تنها بازاری که اندکی از این روند فاصله گرفت، چین بود. قیمت بیلت در بازار داخلی این کشور با افت سه دلاری به ۴۳۳ دلار درب کارخانه رسید؛ کاهشی که همچنان بازتاب احتیاط فولادسازان در خرید مواد اولیه و ضعف نسبی تقاضای صنایع پایین‌دستی است. با این حال، بازارهای صادراتی هنوز این افت را به‌عنوان آغاز یک روند نزولی جدی تلقی نکرده‌اند و ثبات قیمت‌ها در سایر مناطق نیز همین موضوع را تأیید می‌کند.
در چنین شرایطی، بازار ایران رفتاری متفاوت از بازار جهانی نشان داد. رشد نسبی قیمت شمش بیش از آنکه ناشی از تحولات بین‌المللی باشد، حاصل شرایط عرضه و تقاضای داخلی بود. زمانی که عرضه نتواند به‌طور کامل پاسخگوی نیاز بازار باشد یا خریداران با هدف تکمیل موجودی وارد معاملات شوند، قیمت‌ها حتی در فضای آرام جهانی نیز امکان افزایش پیدا می‌کنند.
با این حال، تداوم این روند به دو عامل وابسته است؛ نخست حفظ تعادل فعلی در بازار داخلی و دوم جلوگیری از افت قیمت‌های جهانی. اگر بازارهای بین‌المللی همچنان در محدوده فعلی باقی بمانند، بازار ایران می‌تواند از ظرفیت‌های داخلی برای حفظ قیمت‌ها استفاده کند، اما هرگونه فشار نزولی در بازار جهانی بیلت، بر فضای روانی معاملات داخلی نیز اثرگذار خواهد بود.
در مجموع، بازار جهانی بیلت هنوز در فاز انتظار قرار دارد، اما بازار ایران نشانه‌هایی از بهبود نسبی قیمت شمش را بروز داده است. این واگرایی نشان می‌دهد که در مقطع کنونی، متغیرهای داخلی توانسته‌اند اثر بیشتری نسبت به تحولات خارجی بر معاملات شمش بگذارند؛ هرچند پایداری این روند همچنان به وضعیت تقاضا و مسیر بازارهای جهانی وابسته خواهد بود.
چین و استراتژی تعدیل نرخ در بازار شمش
گزارش‌های رسمی از انبارهای بورس فلزات لندن (LME) نشان می‌دهد که مجموع موجودی آلومینیوم تا تاریخ ۲۴ جولای به ۲۷۱,۲۷۵ تن سقوط کرده است. این عدد، کمترین میزان ثبت شده از ژانویه ۱۹۹۸ تاکنون است. نکته حائز اهمیت برای تحلیل‌گران، «نسبت موجودی به مصرف» است؛ به طوری که ذخایر فعلی، کمتر از نیاز یک روز مصرف جهانی را پوشش می‌دهد.
کارشناسان معتقدند بخشی از این کاهش، ناشی از محدودیت‌های زنجیره تأمین در خاورمیانه است که مصرف‌کنندگان را ناگزیر به خروج فلز فیزیکی از انبارها برای تأمین نیازهای خطوط تولید کرده است. کاهش موجودی‌های قابل معامله (On-warrant) به ۲۴۵,۳۵۰ تن – که پایین‌ترین سطح از آوریل ۲۰۲۵ محسوب می‌شود – شاهدی بر تمرکز بازار بر تضمین امنیتِ کالا در کوتاه‌مدت است. با وجود پیش‌بینی‌های بلندمدت از مازاد عرضه، وضعیت فعلی تداعی‌کننده تغییر اولویت‌ها از «پیش‌بینی‌های تئوریک» به «مدیریت ریسک عملیاتی» است.
در سوی دیگر بازار جهانی، چین به عنوان قطب تولید، با شرایط فصلی و عملیاتی جدیدی روبروست. داده‌ها حاکی از آن است که روند صعودی ماه ژوئن در بخش حق‌الزحمه فرآوری (Processing Fees) متوقف شده است.
عوامل متعددی از جمله کاهش نرخ عملیاتی در صنایع پایین‌دستی و شرایط جوی فصل تابستان، منجر به تعدیل نزدیک به ۲۰ درصدی میانگین ماهانه این هزینه‌ها در شهر فوشان تا پایان جولای شده است. این رخداد، اگرچه در نگاه اول یک افت به نظر می‌رسد، اما در ادبیات تحلیل بازار، به معنای بازگشت به تعادل‌های طبیعیِ فصلی پس از یک دوره نوسان است و فرصتی را برای بازیگران پایین‌دستی جهت بهینه‌سازی هزینه‌های مواد اولیه فراهم آورده است.
انتهای پیام/
