به گزارش پترو معدن؛ آلپ‌ارسلان بایراکتار، وزیر انرژی ترکیه اعلام کرد که این کشور بخشی از گازوئیلی را که روسیه قرار است در چهارچوب توافق با آمریکا به بازارهای جهانی عرضه کند، دریافت خواهد کرد. بایراکتار گفت که توافق روسیه و آمریکا برای عرضه گازوئیل برای امنیت انرژی ترکیه اهمیت دارد. آنکارا برای تأمین بخشی از انرژی مورد نیاز خود به روسیه، ایران، آذربایجان و دیگر کشورها وابسته است. این کشور در تلاش است تا از طریق امضای قراردادهایی با آمریکا و دیگر شریکان، منابع تأمین انرژی خود را متنوع سازد.
وی افزود: روسیه در ماه‌های گذشته، هم‌زمان با کمبود انرژی، محدودیت‌هایی را بر صادرات گازوئیل اعمال کرد. این کشور هم‌اکنون برای عرضه گازوئیل با ترامپ به توافق رسیده است. ما هم از طریق مذاکرات انجام‌شده، بخشی از این گازوئیل را به ترکیه وارد می‌کنیم. وزیر انرژی ترکیه جزئیات بیشتری در این باره ارائه نکرد.
بایراکتار همچنین با اشاره به برنامه ترکیه برای راه‌اندازی دومین سکوی شناور تولید گاز در سه ماه نخست سال ۲۰۲۸، گفت: با راه‌اندازی این سکو، مجموع تولید روزانه گاز ترکیه در دریای سیاه به ۴۵ میلیون مترمکعب خواهد رسید.
ترکیه نخستین سکوی شناور تولید گاز خود را با نام «عثمان غازی» به دریای سیاه اعزام کرد. به گفته بایراکتار، پیش‌بینی می‌شود این اقدام تولید روزانه از میدان ساکاریا، بزرگ‌ترین میدان گازی ترکیه، را با حدود دو برابر افزایش، از ۹ میلیون و ۵۰۰ هزار مترمکعب کنونی به ۲۰ میلیون مترمکعب برساند؛ رقمی که معادل ۷ میلیارد و ۳۰۰ میلیون مترمکعب در سال است.
بایراکتار تصریح کرد: دومین سکوی شناور تولید گاز در سه ماه نخست سال ۲۰۲۸ وارد ترکیه می‌شود و امکان تولید ۲۵ میلیون مترمکعب گاز با این سکو فراهم خواهد شد. ظرفیت تولید این سکو اندکی بیشتر از سکوی عثمان غازی است. وی افزود: بنابراین، با دستیابی به ظرفیت ۴۵ میلیون مترمکعب، ترکیه می‌تواند از هر چهار خانه، در سه خانه از گاز تولید داخل استفاده کند. وزیر انرژی ترکیه در ادامه گفت: با استقرار دومین سکوی شناور، تولید روزانه ترکیه در این میدان به ۵۵۰ هزار بشکه معادل نفت می‌رسد.
ترکیه یکی از بزرگ‌ترین بازارهای گاز اروپا به شمار می‌رود و سال گذشته ۵۹ میلیارد متر مکعب گاز مصرف کرده است. این کشور به‌طور تقریبی برای تأمین همه گاز مورد نیاز خود به واردات وابسته است. مجموع تولید این کشور در سال گذشته به ۳ میلیارد و ۱۰۰ میلیون مترمکعب رسید که بخش عمده آن از میدان ساکاریا استخراج شده است.
بایراکتار همچنین اظهار داشت که اجرای عملیات اکتشاف منابع هیدروکربوری در آب‌های پاکستان به دلیل پیامدهای جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران بر منطقه، حدود ۶ ماه به تعویق افتاده است. همکاری جدید در حوزه انرژی سوریه تصویری از تقسیم نقش میان بازیگران منطقه‌ای ارائه می‌دهد. جمهوری آذربایجان در جایگاه تامین‌کننده گاز قرار گرفته، ترکیه مسیر انتقال انرژی و یکی از مجریان اصلی پروژه‌های زیرساختی است و قطر نیز از طریق حمایت مالی و سرمایه‌گذاری نقش موثری در اجرای طرح‌ها ایفا می‌کند.
برای آنکارا توسعه این همکاری فرصتی برای تثبیت جایگاه ترکیه به‌عنوان یکی از گذرگاه‌های اصلی انتقال انرژی در منطقه است. ترکیه پیشتر با توسعه شبکه انتقال گاز از جمهوری آذربایجان و روسیه توانسته بود موقعیت خود را در بازار انرژی تقویت کند. اکنون اتصال شبکه گاز این کشور به سوریه می‌تواند دامنه نفوذ انرژی آنکارا را به جنوب گسترش دهد. قطر نیز درکنار جایگاه تثبیت‌شده خود در بازار جهانی گاز طبیعی مایع ازطریق سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های انتقال گاز سوریه، حضور اقتصادی مستقیم‌تری در منطقه شام پیدا می‌کند.
با این حال مهم‌ترین بخش تحلیل او به پیامدهای این همکاری برای ایران مربوط می‌شود. ساسی گسترش صادرات گاز جمهوری‌آذربایجان به سوریه را عاملی برای افزایش نفوذ منطقه‌ای باکو و محدودتر شدن اهرم‌های نفوذ تهران ارزیابی می‌کند. درواقع تحولات سوریه نشان می‌دهد که بازسازی زیرساخت‌های انرژی در خاورمیانه دیگر صرفا تابع نیازهای اقتصادی کشورها نیست. مسیر خطوط لوله، محل احداث نیروگاه‌ها و ترکیب سرمایه‌گذاران، هرکدام می‌توانند به ابزار تاثیرگذاری بر روابط سیاسی تبدیل شوند.
از همین رو آنچه امروز در قالب انتقال گاز آذربایجان و احداث نیروگاه‌های جدید در سوریه دنبال می‌شود ممکن است در سال‌های آینده به بخشی از ساختار جدید وابستگی‌های انرژی در خاورمیانه تبدیل شود؛ ساختاری که در آن کشورهایی که زودتر در زیرساخت‌های انرژی سرمایه‌گذاری کنند از فرصت بیشتری برای اثرگذاری بر معادلات سیاسی و اقتصادی منطقه برخوردار خواهند بود.
انتهای پیام/
