به گزارش پترو معدن؛ در روزهای اخیر و در پی فشارهای دولت آمریکا، شاهد انتشار اخباری با محوریت ایجاد محدودیت و حتی بسته شدن مرزهای مشترک ایران با دو کشور عراق و پاکستان بوده‌ایم. موضوعی که با بازتاب‌های مختلفی همراه شده و تحلیل و تفسیرهای متنوعی را برانگیخته است. ایران در طی سال های اخیر همواره سعی کرد سیاست حسن همجواری را با همسایگان خود و به طور خاص با عراق و پاکستان دنبال کند.
کما اینکه در جریان اقدامات تروریستی داعش در عراق در دهه ۲۰۱۰ میلادی، ایران همان کشوری بود که مانع تصرف بغداد و سقوط اقلیم کردستان عراق به دست داعش شد و البته که در جریان چندین دور درگیری میان پاکستان و هند نیز کشورمان میانجی‌گری فعالی را با هدف کاهش یافتن تنش ها میان دو کشور و آسیب رسیدن به ملت پاکستان انجام داده است. با این همه، همراهی دولت های عراق و پاکستان با فشارهای آمریکا علیه ایران، حداقل از دو منظر برای آن ها بسیار خسارتبار است.
اول اینکه هر دو کشور عراق و پاکستان، از منظر راهبردی به اقتصاد ایران و ظرفیت‌های کشورمان وابسته هستند. هم عراق و هم پاکستان، واردکننده گاز از ایران هستند و اگر این واردات نباشد، با بحران های جدی و گسترده‌ای هم در زمینه تامین نیازهای شهروندان خود به گاز و هم تولید برق رو به رو می شوند.
بگذریم که به طور خاص پاکستان در زمینه واردات سوخت نیز وابستگی زیادی به ایران دارد و این سوخت ارزان ایران است که اقتصاد پاکستان را سالهاست یاری می رساند. تنها در مورد پاکستان این کشور نیمی از نیاز خود به گاز را از طریق ایران تامین می کند و عراق نیز به قدری به گاز ایران وابسته است که سالهای سال در زمینه خرید گاز از ایران، از دولت آمریکا درخواست معافیت داشته است.
از این رو، ایجاد محدودیت برای ایران می تواند تبعات مخربی را برای دولت های عراق و پاکستان به همراه داشته باشد. کما اینکه طبق اخباری که جدیدا منتشر شده، ایران نیز در زمینه صادرات گاز به دو کشور مذکور، تجدیدنظرهایی را در دستورکار قرار داده است.
نکته دوم اینکه هر دو کشور از منظر تجاری و اقتصادی به استفاده از تنگه هرمز نیاز دارند و اکنون همه جهانیان می دانند حاکم واقعی تنگه هرمز، ایران است. از این رو، دیر یا زود درگیری های جاری در منطقه به نقطه پایان خود می رسد و آنوقت، آنهایی که علیه ملت ایران با دشمنان همکاری کنند، باید صورت حساب این رویکرد خود را پرداخت کنند.
با توجه به آسیب‌پذیری بالای اقتصادهای عراق و پاکستان، به نفع هر دوی این کشورهاست تا در سیاست های خود در قبال ایران هرچه سریعتر بازنگری کنند. به هر حال ایران نیز در حوزه اقتصادی کارت‌های برنده زیادی را در دست دارد.
فرامرز شاهسواری، نماینده مجلس ، با اشاره به اهمیت عملکرد وزارت نفت در تامین نیازهای کشور اظهار کرد: نتیجه مدیریت در صنعت نفت باید در بخش‌های مختلف اقتصادی و زندگی مردم قابل مشاهده باشد. این وزارتخانه علاوه بر مسئولیت‌های مرتبط با تولید و صادرات، در تأمین سوخت و انرژی مورد نیاز بخش‌های مختلف نیز نقش مهمی دارد و تصمیم‌های آن می‌تواند بر فعالیت صنایع و روند تولید اثر بگذارد.
وی افزود: یکی از موضوعاتی که وزیر آینده باید با جدیت دنبال کند، مدیریت مصرف و استفاده بهینه از منابع انرژی است. کشور از ظرفیت‌های قابل توجهی در حوزه نفت و گاز برخوردار است، اما برای بهره‌برداری مؤثر از این ظرفیت‌ها باید برنامه‌ریزی دقیقی در زمینه تولید، انتقال، توزیع و مصرف وجود داشته باشد. نمی‌توان تنها با افزایش تولید به همه مسائل پاسخ داد و لازم است مجموعه عوامل مؤثر بر وضعیت انرژی کشور به‌صورت هم‌زمان مورد توجه قرار گیرد.
این نماینده مجلس با اشاره به ضرورت انتخاب مدیری آشنا با شرایط صنعت نفت تصریح کرد: اداره این وزارتخانه نیازمند شناخت مسائل فنی و اجرایی و همچنین توان هماهنگی میان بخش‌های مختلف است. مدیری که سابقه فعالیت در این صنعت را داشته باشد، با بخشی از محدودیت‌ها و ظرفیت‌های موجود آشناست و می‌تواند با شناخت بیشتری درباره اولویت‌های اجرایی تصمیم بگیرد.
وی افزود: البته مهم است که وزیر آینده بتواند از تجربه مدیریتی خود برای حل مسائل موجود استفاده کند و برنامه‌های مشخصی برای بهبود عملکرد مجموعه داشته باشد. آنچه برای مجلس اهمیت دارد، صرفاً سوابق افراد نیست؛ بلکه باید مشخص شود که گزینه پیشنهادی برای رفع مشکلات چه برنامه‌ای دارد و چگونه می‌خواهد آن را به مرحله اجرا برساند.
نماینده مردم هشترود با تاکید بر ضرورت توجه به آثار تصمیم‌های وزارت نفت بر بخش تولید اظهار کرد: تامین پایدار انرژی برای واحدهای صنعتی و تولیدی اهمیت زیادی دارد و هرگونه اختلال در این زمینه می‌تواند بر هزینه‌ها و روند فعالیت آنها اثر بگذارد. وزیر آینده باید با نگاهی جامع، هم نیازهای بخش خانگی را در نظر بگیرد و هم برای تامین انرژی مورد نیاز تولید و صنعت برنامه‌ریزی کند.
شاهسواری همچنین بر لزوم توجه به نگهداشت و توسعه زیرساخت‌های صنعت نفت تأکید کرد و گفت: بخشی از مشکلات با تصمیم‌های کوتاه‌مدت برطرف نمی‌شود و به برنامه‌ریزی بلندمدت، اجرای پروژه‌های زیرساختی و تأمین منابع نیاز دارد. در این مسیر، اولویت‌بندی طرح‌ها و پیگیری مستمر آنها اهمیت زیادی دارد تا منابع موجود به شکل مؤثرتری مورد استفاده قرار گیرد.
وی با اشاره به نقش نیروی انسانی در پیشبرد برنامه‌های وزارت نفت افزود: استفاده از تجربه کارشناسان و کارکنان این مجموعه باید در دستور کار مدیران قرار داشته باشد. تصمیم‌هایی که با شناخت واقعیت‌های عملیاتی و مشارکت نیروهای متخصص اتخاذ شوند، امکان اجرای دقیق‌تری خواهند داشت و می‌توانند به بهبود عملکرد بخش‌های مختلف کمک کنند.
این نماینده مجلس در پایان با بیان اینکه وزیر پیشنهادی نفت باید برنامه‌ای روشن برای مدیریت چالش‌های این حوزه ارائه کند، خاطرنشان کرد: انتظار می‌رود فردی مسئولیت این وزارتخانه را بر عهده بگیرد که ضمن برخورداری از تجربه و شناخت کافی، در برابر نتایج تصمیم‌های خود پاسخ‌گو باشد.
انتهای پیام/
