به گزارش پترو معدن؛ در اقتصادی که به واردات مواد اولیه و صادرات محصولات تولیدی وابسته است هر اختلال در مسیرهای حمل‌ونقل می‌تواند زنجیره‌ای از پیامدها را به دنبال داشته باشد؛ پیامدهایی که گاه از محدوده یک پایانه مرزی فراتر رفته و به کارخانجات، بازار و هزینه تمام‌شده کالا می‌رسد. در چنین شرایطی مرزها به یکی از عوامل تعیین‌کننده در تداوم فعالیت‌های اقتصادی تبدیل می‌شوند.
محدودیت در یک گذرگاه می‌تواند جریان انتقال محموله‌ها را به مسیرهای دیگر سوق دهد، فشار بیشتری بر ظرفیت مرزهای فعال وارد کند و برنامه‌ریزی شرکت‌های حمل‌ونقل و صاحبان کالا را با دشواری روبه‌رو سازد. این مساله زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بخشی از مسیرهای دریایی با محدودیت مواجه باشند و انتقال کالا از راه‌های جایگزین ضرورت بیشتری پیدا کند. در این وضعیت ظرفیت واقعی مرزهای زمینی و امکان استفاده مطمئن از آنها نقشی فراتر از جابه‌جایی کامیون‌ها پیدا می‌کند.
جلال موسوی، نایب‌رییس کانون کامیونداران کشور با اشاره به تداوم محدودیت در برخی گذرگاه‌های مرزی اعلام کرد که مرز ریمدان همچنان به روی کامیون‌های ایرانی بسته بوده و وضعیت فعالیت تعدادی از مرزهای دیگر نیز هنوز به‌طور دقیق مشخص نیست.
موسوی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، درباره آخرین وضعیت مرزهای ارتباطی ایران با کشورهای همسایه توضیح داد: مرز چذابه همچنان بازگشایی نشده و درباره فعالیت برخی گذرگاه‌های منتهی به عراق نیز اطلاعات روشنی در دست نیست. به گفته او، هرچند گزارش‌هایی از بازبودن مرزهای مهران و خسروی وجود دارد رانندگان هنوز از وضعیت قطعی تردد در این مسیرها اطمینان ندارند.
وی با تاکید بر اینکه اعلام رسمی بازگشایی مرزها لزوماً به معنای ازسرگیری فوری تردد کامیون‌ها نیست، اظهار کرد: حتی در صورت اعلام بازشدن مرز ریمدان از سوی دولت نگرانی‌های موجود ممکن است رانندگان را از استفاده از این مسیر منصرف کند.
نایب‌رییس کانون کامیونداران کشور با اشاره به افزایش اهمیت مسیرهای زمینی در شرایط محدودیت حمل‌ونقل دریایی افزود: بخشی از محموله‌هایی که پیش‌تر از مسیرهای دریایی جابه‌جا می‌شدند، اکنون به مسیرهای جایگزین منتقل شدند. همین مساله موجب افزایش اهمیت برخی گذرگاه‌ها، ازجمله مرز ریمدان در جابه‌جایی کالا شده است.
مسیرهای شمالی همچنان فعالند
موسوی با تشریح وضعیت مسیرهای فعال حمل‌ونقل کشور گفت: گذرگاه‌های شمالی ازجمله آستارا، همچنان در چرخه جابه‌جایی کالا قرار دارند. مرز آستارا به‌ویژه در مبادلات تجاری با روسیه نقش دارد و درکنار آن بنادر امیرآباد، انزلی و نوشهر نیز از مسیرهای مورد استفاده در حمل‌ونقل هستند. او ادامه فعالیت این مسیرها را به شرایط ارتباطات تجاری با روسیه مرتبط دانست.
وی درباره گذرگاه‌های شرقی کشور نیز بیان کرد: مرزهایی مانند سرخس، باجگیران و اینچه‌برون همچنان برای انتقال کالا مورد استفاده قرار می‌گیرند هرچند میزان بار عبوری از برخی از این مسیرها چندان بالا نیست و ظرفیت آنها در مقایسه با نیازهای حمل‌ونقلی محدودیت‌هایی دارد.
به گفته موسوی، بخشی از مبادلات با کشورهای آسیای میانه از مسیر مشهد انجام می‌شود و محموله‌ها از این مسیر به سمت ترکمنستان، قزاقستان و دیگر کشورهای منطقه انتقال می‌یابند. وی با اشاره به امکان دسترسی زمینی به چین تاکید کرد که استفاده از مسیرهای جایگزین در شرایط فعلی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. با این حال محدودیت‌های مرزی می‌تواند بر سرعت و سهولت انتقال کالا اثر بگذارد.
کاهش تولید عامل موثر بر حجم بار
نایب‌رییس کانون کامیونداران کشور در ادامه درباره تاثیر شرایط موجود بر صدور بارنامه‌ها و میزان جابه‌جایی محموله‌ها گفت: نمی‌توان محدودیت‌های فعلی را بدون تاثیر بر حجم بار دانست. زمانی که مواد اولیه موردنیاز به کشور وارد نشود، تولید واحدهای صنعتی نیز کاهش پیدا می‌کند و درنتیجه میزان کالای آماده حمل با افت مواجه می‌شود.
موسوی افزود: محدودیت واردات تنها عامل اثرگذار بر فعالیت تولیدی نیست و قطعی برق نیز بر روند تولید تاثیر گذاشته است. ازسوی‌دیگر با نزدیک‌شدن فصل سرما، احتمال محدودیت در تامین گاز هم وجود دارد. به این ترتیب همزمانی این عوامل می‌تواند فعالیت صنایع را تحت فشار قرار دهد و تقاضا برای حمل‌ونقل جاده‌ای را کاهش دهد.
وی با اشاره به وابستگی بخشی از تجارت خارجی ایران به مسیرهای زمینی تصریح کرد: چین، پاکستان و هند ازجمله مبادی وارداتی کشور هستند و درمقابل بخشی از محصولات تولید داخل نیز از طریق مرزهای زمینی به کشورهای منطقه صادر می‌شود. از این‌رو استمرار فعالیت گذرگاه‌های مرزی و حفظ امکان تردد کامیون‌ها علاوه بر جابه‌جایی کالا در تداوم مبادلات تجاری کشور نیز نقش مهمی دارد.
انتهای پیام/
